Courgettelasagne met bloemkool-kaassaus

Lasagne, maar dan zonder lasagnebladen. Je bent die recepten vast al tegengekomen. En vandaag deel ik er ook zo eentje, maar niet zo’n standaard met rode saus. Ik maakte hem met een bloemkoolpuree met kaas. Je kan het ook een ovenschotel noemen, misschien is dat het meer. Hij is in ieder geval erg lekker, gezond, en makkelijk te maken met maar vijf ingrediënten! Je kan hem als diner eten, ik vind het dan lekker om er nog wat gebakken of geroosterde aardappeltjes bij te eten, of wat pasta. Of je eet hem als lichte lunch. Maakt ook niet uit, maak hem wanneer je tijd hebt, want je kan hem ook heel goed van tevoren maken!

 

Ingrediënten:

– 500 g bloemkoolroosjes

– 100 g geraspte kaas

– Een handje verse basilicum

– 1 courgette

– Ongeveer 15 kerstomaatjes

 

Verwarm de oven voor op 220 graden.

Snijd de bloemkoolroosjes van de bloemkool af. Maak ze schoon, en stoom of kook ze zachtgaar.

Snijd de courgette in de lengte in dunne plakken. Smeer ze met olijfolie in. Grill ze in de grillpan.

Maal de bloemkool, een scheutje water en de helft van de gerapste kaas in de staafmixer met wat peper en zout en de verse basilicum tot een puree.

Halveer de kerstomaatjes

Maak laagjes met de bloemkoolpuree, courgette en tomaatjes. Verdeel de laatste 50 g gerapste kaas over de bovenkant.

Zet 25 minuten in de oven.

 

20170917_14190520170930_13474420170917_14184420170917_141954

 

 

Vakantie Andalusië en Algarve deel 2

Hoi!

En dan nu deel 2 van mijn vakantie. Het waren maar twee dagen, maar zoals ik al zei in deel 1 waren het gewoon te veel foto’s. Dus jullie hadden nog een artikel tegoed ;). Ik neem jullie in dit artikel mee in de Sevilliaanse zon, en op het Portugese strand…

 

Woensdag 25 oktober

Vandaag zouden we weer een dagje Sevilla doen. Er is zoveel moois te zien in deze stad, je zou je er dagenlang kunnen vermaken. We begonnen weer met een ontbijtje in onze kamer, en gingen daarna de stad in, om naar de Alcazar te gaan. Dit is een mega groot, heel mooi paleizencomplex. Maar die alcazar schoven we even op, want we liepen onverwachts door een straatje waar je heel erg leuke vintagewinkeltjes had. Geshopt hadden we nog niet, dus we vonden het allemaal geen probleem om even rond te kijken. En iedereen is geslaagd. Ik kocht een rokje bij een leuk vintagewinkeltje. Later plaats ik nog een artikel met de hotspots in Sevilla, daar komen deze winkeltjes ook zeker in voor. Ook gingen we nog even koffie met een gebakje doen op een leuk pleintje.

Om een uur of twee haalden we bij FILO een lekker broodje. Een echt lekker broodje, heerlijk was ie! Ik had het hippe tentje de dag ervoor al gespot, maar toen hadden we al geluncht. Nu wilde ik er dus heel graag een lunch halen. Ik nam een broodje met kip, hummus, aubergine en zongedroogde tomaatjes. Heerlijk.

Daarna gingen we de Alcazar bezoeken. Dit is een paleizencomplex, prachtige Moorse oude gebouwen met een heel mooi park erbij. Echt alles was mooi gewoon, en zo veel dat je op een gegeven moment niet meer wist wat nou het mooiste was. Alles met de mooiste tegeltjes, marmeren vloeren… enz!

Even later gingen we wat drinken op een terrasje. 

Daarna gingen we even naar het appartement uitrusten, we waren best moe. Later gingen we een restaurantje uitzoeken, om te gaan eten. We besloten weer voor tapas te gaan, we waren immers in Spanje:). Helaas viel dit tegen. We bestelden gerechtjes, maar kregen het verkeerde. Onze fles werd niet opengemaakt. En het eten was niet super lekker, de gazpacho was alsof het tomaat met slagroom was. Niet echt lekker traditoneel dus ofzo. Maar ja, de prijzen waren gelukkig laag. Dit was trouwens bij Bar Patanchon. 

Donderdag 26 oktober

Helaas moesten we vandaag Sevilla verlaten.

Om half elf reden we naar Portugal. Daar gingen we naar mijn vaders werk (hij werkt bij een internationaal bedrijf) en liet daar zijn werkplek, en de bloemenvelden zien. Daarna gingen we naar het dorp, Moncarpaccio om te lunchen. Ik nam een salade met kip en ananas. Prima eten, helemaal niet toeristisch.

Daarna reden we door naar het strand. Een heel mooi strand weer, vlakbij Tavira. Rondom een mooi natuurgebied, je kon erheen lopen maar je kon ook een treintje nemen. Daar hebben we lekker gezwommen (de golven zijn mega daar!) en liggen bruinbakken want het was dertig graden. In oktober. Wow!

Daarna moesten we naar Airport Faro om ons vliegtuig te halen. We checkten in, en haalden als avondeten een salade met geitenkaas en walnoten. Daarnaast kocht ik ook nog een broodje gerookte zalm, die at ik in het vliegtuig op.

Eenmaal het vliegtuig werd ik toch wel een beetje zenuwachtig. Ben er gewoon niet goed in dat ik er zelf geen controle over heb. Maar de reis verliep goed, met wat turbulentie maar ach, ik heb gemerkt dat je dan niet neerstort hahaha. Beter.

We kwamen om 11 uur aan in Eindhoven, en kwamen om 2 uur thuis. Doodmoe was ik, ik heb zelfs in de auto geslapen terwijl ik dat nooit kan. Het was een hele leuke reis!

Welkom in de Alcazar!

Lunch: broodje van FILO

Vakantie Algarve en Andalusië deel 1

Hee!
Vandaag mag ik weer eens een leuk dagboekje met jullie delen, namelijk van mijn vakantie in Portugal en Spanje! Toen ik er was, bedacht ik me ineens dat dit de verste bestemming was in mijn leven. Dit was dan ook mijn tweede keer vliegen (de eerste keer was naar Schotland, dat lees je hier.) Hieronder lees je allemaal wat ik heb gedaan, deel 1. Dat zijn de eerste drie dagen, ik heb zo veel foto’s dat ik het beter kan verdelen:). Deel 2 komt snel hierna online!

Zondag 22 oktober

We vertrokken om twaalf uur van huis, en reden naar Airport Eindhoven. Beter dan Schiphol, kleiner en overzichtelijker. Meike was haar koffer nog een keer vergeten, en we moesten vrij lang wachten maar uiteindelijk gingen we nog even wat drinken en zomaar zaten we in het vliegtuig. Ik moet zeggen dat ik best wel bang was tijdens het opstijgen. Het is alweer twee jaar geleden dat ik voor het laatst vloog, dus ik was alweer een beetje vergeten hoe het was. Toen we eenmaal op de goede hoogte zaten werd ik alweer wat rustiger, en het was fijn dat er maar weinig turbulentie was.

Na tweeënhalf uur kwamen we aan in Faro. Prachtig uitzicht tijdens de landing. Zo bijzonder hoe je in zo’n korte tijd in zo’n andere cultuur stapt, en dan ook nog 10-15 graden warmer! 

We reden vanuit Faro naar Tavira, een kleiner plaatsje. Was verassend leuk! Heel oud, heeft veel Grieks-Romeinse kenmerken vind ik. Echt gezellig ook, vooral als je de Romeinse brug oversteekt, dan kom je in een heel gezellig deel met restaurants terecht. Er werd zelfs live muziek gemaakt door wat muzikanten. Het was inmiddels 10 uur, dat wij op het terras van een restaurant gingen zitten. Daar at ik een stuk tonijn. Goede vis, maar naar mijn smaak iets te lang gebakken. Groenten, saus en aardappels wel heerlijk! Pap had heerlijke dorade. Die komt vers uit de zee, Tavira ligt aan de Middelandse zee.

Maandag 23 oktober

We werden al vroeg wakker allemaal, want mijn vader moest 1 dag werken in een plaats vlakbij ons hotel. Wij bleven met z’n drieeën nog een beetje chillen in de kamer. Om halfelf gingen we de kamer uit en gingen het stadje in. Daar gingen we ontbijten. Ik zal en moest een pastel de nata eten, een heerlijk, typisch Portugees gebakje. Dus die bestelde ik, samen met een kop thee zaten we heerlijk te genieten in de zon, waar om ons heen de stad de dag begon.

Om half een hadden we afgesproken met mijn vader om te gaan lunchen. We waren vast wat gaan halen voor de lunch, broodjes, sla, tonijn, druiven en tomaatjes. Ik flanste een snelle salade in elkaar, fijn dat dat nog even mocht in het hotel! We aten het in het park op. Daarna ging papa weer werken, en wij namen de boot naar ‘Ilha de Tavira’. Die gaat elk uur, en het was een prachtige bootroute. We kwamen aan op het eiland van Tavira, een prachtig strand met leuke strandtentjes! De zee is ook heerlijk, die golven zijn zo hoog. Het was ongeveer 27 graden.

Om vier uur namen we de boot terug. We schreven nog wat kaarten (echt leuke kaarten, gemaakt van kurk!) en we aten een heeerlijk ijsje. Ik had vijg en walnoot, en karamel en chocolade. Genieten.

Om halfzes kwam mijn vader ons ophalen, en we reden naar Sevilla. Meteen de klok weer een uur verder. Het was dus al negen uur toen we bij het hotel aankwamen. Even de kamer verkennen (inclusief keukentje, top!) en ziet er netjes uit, alles erop en eraan. En de ligging is fantastisch. In het centrum van Sevilla, in de wijk Santa Cruz, een oude Joodse wijk met zulke mooie huizen, supersmalle straatjes en de beste tapastentjes. Het ultieme Spaanse gevoel dus.

We gingen pas om tien uur in een restaurant zitten. We kozen een tapasrestaurant, maar het was nogal onduidelijk allemaal hahaha. Nou ja, we ware allang blij dat het niet zo toeristisch was! Ik gaf aan dat ik graag vis wilde, en toen raadde hij me een bepaald gerecht aan (longe ofzo?) dus ik vertrouwde hem blind. Wat ik kreeg: varkensvlees in een rode saus met patatas bravas. Niks mis mee, maar lekker duidelijk wel haha. Was hoe dan ook een leuke tent, personeel maakte veel grapjes:). En we vroegen of ze misschien desserts hadden, en toen kregen we rijstepap uit de supermarkt (hoe schattig!?) en zelfgebakken chocoladetaart. Terwijl het niet eens op de kaart stond. 

Dinsdag 24 oktober

Wakker worden door een boze Spaanse vrouw, ja dat kan midden in de stad. Ik trok mijn vader uit bed en samen haalden we broodjes en beleg voor het ontbijt. Natuurlijk kon de echte Spaanse Jamon niet missen. 

Even later gingen we Sevilla in. We bezochten het Kathedraal, en beklommen hem tot de top. Is de op 2 na grootste Kathedraal van de wereld! 

Daarna zochten we een leuk lunchtentje uit. We maakten een goede keuze, in een gezellig straatje aten we heerlijke tapas met een twist. We aten salade met manchego, cracker met avocado en gemarineerde zalm, aardappeltortilla met een goddelijke saus (die moet ik thuis namaken!) en spinaziekroketjes. Super lekker. 

Daarna liepen we door naar het winkelgedeelte. We keken wel een uur rond in de ‘Conte Inglès’ een mega warenhuis. Helemaal niks gekocht! Daarna nog een andere winkel bekeken, Meike wel geslaagd. Ik slaagde in een heerlijk ijsje. Met KitKat en karamel-pijnboompit. Heerlijk.

We liepen terug naar het appartement, door alle leuke wijken. We gingen nog even zitten op een terrasje. Daarna liepen we naar het supermarkt om wat inkopen voor het avondeten te doen. 

Thuis kookten we verse pasta, roerbak met champignons, witte vis met jamon, en een lekkere salade. We aten pas om negen uur. 

Uitzicht vanuit vliegtuig

Portugese straatbordjes zijn te leuk. Veel mooier dan die blauwe in Nederland;)

Koffietje met Pastel de Nata in de Portugese zon!

Lunch.

Op het bootje

Tavira Beach!!

Typisch Portugees: volledig betegelde huizen

Ik heb de laatste tijd iets met gebouwen fotograferen. Of misschien komt dat omdat hier alle gebouwen bijzonder zijn.

Yes! Eerste ijsje.

Een geweldig Portugees straatbeeld waarin oude, verschrompelde mensjes naar de duiven zitten te kijken en volop kletsen over van alles en nog wat.

Spinazie met kikkerwten. Een Sevilliaanse specialiteit je gegeten móet hebben, echt heerlijk!

Ik vond het eigenlijk heel eng om met een vis met kop boven mijn mond te hangen. Maar ach, alles voor de foto!

Binnenplaats van ons hotel. Later meer informatie hierover, en ook over de restaurants, winkels, en must-see’s in Sevilla!

Serieus, alle huizen zijn gewoon mooi in de wijk Santa Cruz.

Lekker ontbijtje met Spaanse jamon.

De kathedraal van Sevilla. De op twee na grootste van de wereld, zijn we in geweest. Columbus is er begraven.

Zo ziet ongeveer elk restaurantje eruit.

Lunch was heeerlijk!

Romige pasta met kip en spinazie

Hmmm, deze pasta met kip en spinazie vind iedereen lekker! En de kok is blij, want dit is echt niet moeilijk om te maken. Een typisch doordeweeks gerechtje. Veel meer heb ik er niet over te zeggen eigenlijk. Succes gegarandeerd dus!

 

Ingredienten voor vier personen:

– 2 kipfilets

– 300 g spinazie

– 1 bakje gedroogde tomaatjes, vers

– 300 g pasta (bijv. fusilli)

– 250 g ricotta

– een handje verse rozemarijn en tijm

– 150 ml water

– Twee handen geraspte kaas

 

Bak de kipfilets aan beide kanten bruin. Voeg het water toe, leg de deksel erop en laat een halfuur op zacht vuur staan pruttelen, samen met wat verse rozemarijn en tijm.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Kook de pasta volgens de verpakking al dente.

Haal de Trek de kipfilets met een vork uit elkaar, zodat je allemaal kipslierten krijgt. Voeg de spinazie beetje bij beetje toe. Voeg ook de gedroogde tomaatjes (met de kruidenolie, dat is lekker), de ricotta en pasta toe. Voeg ook peper en zout toe.

Schep het in een ovenschaal, verdeel er geraspte kaas over en zet het 20 – 25 minuten in de oven.

 

20170921_18104420170921_181036

Personal: hoe ik al 2,5 jaar mijn blog run

Hoi lieve lezers!

Vandaag deel ik even een persoonlijk artikel met jullie. Ik krijg namelijk vaak vragen, over hoe ik het red, al die recepten in combinatie met school, of hoe ik op vakantie recepten plaats, of hoe ik mijn avondeten altijd bij daglicht op de foto heb staan. Ja, ik snap dat. Vijf jaar geleden had ik het namelijk nooit kunnen bedenken. In deze blog beantwoord ik alle vragen die ik vaak naar mijn hoofd heb gekregen!

 

Hoe red je het om steeds al die recepten te maken, in combinatie met school?

Heel eerlijk: ik vind het knap van mezelf. Ik verveel me namelijk echt niet, en ook niet als ik mijn blog niet had. Ik zit in Havo 4, een pittig jaar. Daarnaast vind ik het heel leuk om muziek te maken, en zit dan ook op zang- en gitaarles. In de weekenden vind ik het leuk om wat met mijn vriendinnen te doen.

En dan heb ik ook nog mijn blog. Ik zal je zeggen dat ik nooit op de dag zelf een recept uittyp, dat heb ik al veel eerder gedaan. Meestal plan ik een vrije zaterdag in om eens lekker aan mijn blog te gaan werken. Ook recepten maken dus. Soms maak ik wel vijf recepten op een dag. Ik vind dat zo leuk, lekker doorwerken! Als ik net wakker ben, typ ik vaak even op de computer een receptje uit. Met een leuk introductieverhaaltje erbij natuurlijk. Dat is zo gedaan. Door de week doe ik vrij weinig aan mijn blog, omdat ik dan gewoon geen tijd heb. Maar ik maak er af en toe gewoon tijd voor, voor mezelf en voor mijn volgers, omdat het leuk is :).

 

Hoe kan het dat er zelfs in de vakantie recepten online komen te staan?

Daarop is mijn antwoord très simple: inplannen! En als ik niks heb ingepland, zorg ik gewoon dat ik ergens wifi fix en het recept online zet. Voor insta doe ik dat sowieso, omdat je daar voor zover ik weet niet kan inplannen. Al heb ik op mijn vakantiedag geen recept geplaatst, dan wurg ik daar de hele dag mee. Dus het zal zelden voorkomen dat er een recept word overgeslagen! 🙂

 

Heb je elk weekend dan tijd om zoveel te koken?

Meestal maak ik er wel tijd voor, maar natuurlijk heb ik soms een weekend dat ik heel hard moet leren voor een toetsweek, of een familieweekend heb, etc… Meestal heb ik wel zo’n 20 á 30 recepten in mijn concepten staan. Die kunnen er zo opgezet worden. Ik vind dat fijn, dat ik zekerheid heb dat ik in drukke tijden in ieder geval een voorraadje heb om te publiceren. Dus nee, helaas niet èlk weekend tijd ;).

 

Hoe kan het dat je avondeten ook altijd op daglichtfoto’s staat?

Ik zorg altijd dat ik de foto’s van mijn recepten bij daglicht maak. In de zomer is dat fijn, dan kan ik om halftien nog staan fotograferen, maar in de winter dan ga ik niet al om vijf uur eten omdat ik toevallig nog foto’s moet maken. Ik maak dus gewoon alles ’s middags. En vaak maak ik gerechten die prima van tevoren te maken zijn, of zelfs nog lekkerder worden als ze even staan, zodat de smaken er extra goed intrekken. Geen probleem dus! Gewoon je tijdschema een beetje aanpassen aan de zon.

 

Heb je altijd zin om te koken?

Nee, ik denk dat er maar weinig mensen zijn die altijd zin hebben in koken. Al heb ik wel bijna altijd zin in koken! Vaak krijg ik er namelijk juist energie van, ik weet niet hoe het kan, maar als ik moe ben dan duik ik vaak de keuken in en sta ik fluitend groenten te hakken. Fleur ik ook altijd op. Maar na zo’n zaterdag bijvoorbeeld, dat ik zoveel heb staan koken ben ik er wel weer klaar mee. Dan ben ik heel trots op wat ik allemaal heb gemaakt, en vind ik het tijd om ervan te genieten!

 

Hoeveel volgers heb je?

Een heel andere vraag, maar dit is vrijwel het eerste wat mensen mij vragen als ik over mijn foodblog vertel. Dan zeg ik maar: 172 WordPressvolgers, en 589 Instagramvolgers (op dit moment). Dat snappen ze vaak niet. De meeste kennen Instagram wel, maar WordPress kennen ze niet. Ook krijg ik minder likes dan mijn volgers zijn, en er zijn ook volgers die gewoon elke dag weer mijn blog bezoeken, maar mij niet officieel volgen op Instagram of WordPress. Dat zie ik aan de statistieken. Ik vind het heel erg leuk om inzicht te hebben in mijn volgers, te weten wie jullie zijn en of jullie wel eens een recept maken. De statistieken die op mijn account verschijnen zijn namelijk allemaal anoniem. Ik vind het dan ook heel leuk als je een reactie achterlaat als je een recept hebt gemaakt, of als je hebt gekeken:).

 

Hoe bedenk je al je recepten?

Ook een van de bekendste vragen voor mij. Nou, ik heb dus gewoon een foodiebrain denk ik, haha! Soms ruik, zie of hoor ik iets wat met eten te maken heeft en dan denk ik: ‘hmm, idee! Dat smaakt vast heel lekker in combinatie met geroosterde paprika en champignons…’. En zo ontstaan er in mijn hoofd allerlei nieuwe recepten en smaakcombinaties. Daarnaast staan er zo’n dertig kookboeken bij mij in de kast. Van tapas tot havermout. Ook volg ik dagelijks de foodblogs Uitpaulineskeuken, Chickslovefood en Ohmyfoodness. En bekijk ik nog meer blogs. Inspiratie genoeg dus!

Die kookboeken trouwens, ik koop ze ook serieus voor de inspiratie. Ik heb genoeg kookboeken staan waar ik nog nooit een recept uit gemaakt heb. Toch vind ik dat zonde, dus heb ik besloten de Pagina 51 challenge te doen, en vorig jaar de Pagina 39 challenge . Door die challenge maak ik recepten die ik nooit zou maken, en me soms verrassen hoe lekker het eigenlijk is.

 

Dit waren mijn vragen die ik beantwoord heb! Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen.

Liefs, Veerle

 

 

Twix-taart

Woah, deze taart is goddelijk. Dat duidt de titel ook al aan natuurlijk. Fijn is ook dat hij no-bake is, en daarnaast ook nog erg makkelijk om te maken. Ik kook en bak eigenlijk nooit met het gebruik van pakjes en zakjes, maar voor deze kloppudding maak ik toch een uitzondering. Ik vind het super lekker en helemaal zelf maken duurt me te lang, dus dan is dit toch een uitvinding:). Deze milka-oreo taart is een favoriet bij ons thuis, en wordt bij vrijwel al onze verjaardagen gemaakt. Excuses voor de afschrikwekkende foto trouwens, het was een van mijn eerste recepten! Ik besloot dat het tijd was voor een variant op deze goddelijke taart. En dat werd deze twix-taart. En lekker dat ie is!

 

Ingrediënten voor 1 taart:

– 6 twixreepjes + 1 om te garneren

– 1 pondje cake

– 4 el dulche de leche of bebogeen (karamelpasta)

– 1,5 pakje vanille kloppudding

– 650 ml melk

– 1 tl cacaopoeder

– 50 g pure chocolade

– Een scheutje room

 

Snijd de cake in plakken. Misschien hou je twee plakjes over, afhankelijk van de dikte. Verdeel over een grote taartvorm, dat wordt een beetje passen en meten, maar probeer zoveel mogelijk gaatjes te vullen met de cake.

Schenk de melk in een kom. Voeg het anderhalve pakje kloppudding en de cacaopoeder bij de melk, en mix 2 minuten. Hak de zeven reepjes twix in stukjes en roer er zes door de kloppudding.

Verdeel de dulche de leche, of bebogeen over de cake. Verdeel hierover de kloppudding. Zet in de koelkast.

Smelt de chocolade, en voeg er een scheutje (slag)room bij. Verdeel over de taart.

Verdeel ook de laatste fijngehakte twix over de taart. Zet weer in de koelkast, minimaal een kwartier.

Stel je eigen borrelplank samen

Borrelhapjes, I love it! Met een bitterbal vooraf maak je mij al blij, maar als je een volgebouwde plank voor me zet met allemaal lekkere hapjes, dan word ik wel heel erg blij! Maar wat leg je dan allemaal op zo’n plank? Ik ging hier eens goed over denken, en bedacht de lekkerste hapjes die perfect bij elkaar passen. Deze borrelplank heeft een perfecte balans tussen hartig en zoet. Die druiven maken het bijvoorbeeld helemaal af. En ook nog uit eigen tuin, wow!

Het liefst had ik hem nog meer volgebouwd. Met nog meer kaasjes, gegrilde groenten, lekkere dips, broodjes, vleeswaar en noem maar op. Maar helaas, mijn plank was niet groter dan dit. Ik geef je hieronder tips voor de perfecte borrelplank!

Het is de kunst om een perfecte balans te vinden tussen verschillende smaken, en dus ingrediënten. Werk met tegenstellingen. Denk aan: mild en pittig, zoet en hartig, crunchy en zacht, etc. Structuren zijn dus ook belangrijk. Ik gebruik bijvoorbeeld vijgen, die een licht zoete smaak hebben, en grappige structuur. Dat combineert heel goed met de milde, smeuïge geitenkaas.

Kaas

Kaas is misschien wel het eerste waar ik aan denk bij een borrelplank. Het ontbreekt op bijna geen een borrelplankje, en het is leuk om ermee te variëren. Zo heb je harde en zachte kaas, maar ook kaas van koeien, schapen en geiten. En dan heeft elk land ook nog zijn eigen typische kaasje, zoals in Italië de parmezaan en Spanje de manchego. Kies voor een of twee soorten harde kaas, en twee soorten zachte kaas.

Dips en chutneys

Zelf ben ik het meest trots op de uienchutney die ook op mijn plankje staat. Hij was echt goed gelukt, en hij combineert heel goed met de zachte geitenkaas. Ik basseerde het op het recept van Jamie Oliver. En die raad ik jou zeker aan.

Verder is het lekker om er nog een lekkere hummus bij te serveren, voor de vegans, maar ook de niet vegans natuurlijk;).

Brood en crackers

Dippen doe je natuurlijk met een stukje lekker brood. Ik had nog wat oud stokbrood liggen, en besloot die in dunne plakjes te snijden en die te besprenkelen met extra vierge olijfolie en peper en zout. Dat was heel lekker! Maar vers brood is natuurlijk ook heerlijk. Toastjes of crackers kunnen ook.

Fruit

Fruit is een lekker frisse aanvulling op de borrelplank. Druiven zijn gebruikelijk om op de borrelplank te leggen, maar elk ander fruit kan natuurlijk.

Vlees en vis

Vleeswaren zijn ook bijna niet te missen op een borrelplank. Er liggen vaak plakjes chorizo, salami en parmaham op. Ook dit combineert trouwens heerlijk bij een drizzle honing, of uienchtuney. Ook een goede ossenworst is heel lekker, met wat mosterd. Maar wat dacht je van vis? Maak bijvoorbeeld tonijn- of makreelsalade. Of haal er nog meer uit, en maak kabeljauwbitterballen. Of serveer er zalmsashimi bij. Allemaal te lekker.

Groenten

Dit is niet per se nodig, maar wel erg lekker. Je kan het makkelijk houden, met wat stukjes komkommer en snoeptomaatjes. Maar gegrilde groenten vallen ook altijd in de smaak.

Overige…

De nootjes en olijven maken het geheel gewoon helemaal af. Voor de snack een handje noten of een olijf valt bij veel mensen in de smaak. Een mix met rozijnen erin vind ik wel lekker, maar als je van hartig houdt kan je ook gezouten noten nemen. Pistachenootjes en macadamia’s zijn ook heel geschikt voor op de plank.

Ik hoop dat je genoeg inspiratie hebt gekregen om een goede borrelplank samen te stellen! Laat je het me weten als je een borrelplank gemaakt hebt?

Liefs, Veerle

 

Caprese salade met gegrilde aubergine

Dit is echt een perfect voorbeeld, dat makkelijk en snel ook zo lekker kan zijn. Het enige wat tijd kost is de aubergine grillen. Wat trouwens ook maar een paar minuten duurt. Ik ben altijd een twijfelaar als het gaat om mozzarella kopen. Er is een groot verschil in prijs tussen alle soorten. De buffel steekt altijd overal bovenuit, maar er is ook verschil in koemelkmozzzarella. Ik heb getest en geproefd, en ik ben tot de conclusie gekomen dat je op een pizza prima de goedkoopste mozzarella kan gebruiken, maar als mozzarella een grote rol in een recept speelt, en je hem rauw eet, raad ik je aan om lekkere buffelmozzarella te gebruiken. Zoals in deze salade. Salade caprese, de basiscombinatie van mozzarella, tomaat en basilicum is zo al lekker. Maar wat gegrilde aubergine en parmezaan erbij maakt het misschien nog wel lekkerder.

Ingredienten voor 2 borden salade:

  • 1 bol buffelmozzarella
  • 2 handen rucola
  • 1/2 aubergine
  • 2 grote tomaten
  • 2 el gerapste parmezaanse kaas
  • Balsamico azijn
  • Extra vierge olijfolie
  • 1 el pesto

 

Snijd de aubergine in de lengte in plakken. Grill deze in een grillpan, ingevet in olijfolie. Bakken kan ook in een koekenpan.

Meng in een kom de rucola met de pesto, en 1 el extra vierge olijfolie.

Verdeel de rucola met pesto over de borden. Snijd de tomaat en mozzarella in plakken. Verdeel de plakken aubergine over de rucola. Wissel de tomaat af met de mozzarella, zodat je steeds tomaat-mozzarella-tomaat… etc. hebt.

Verdeel hier per bord een eetlepel gerapste parmezaan over. Maak af met wat drizzles balsamicoazijn.

Serveer met verse ciabatta.

 

Tagliata (biefstuk met parmezaan en rucola)

Meatlovers opgelet! Vandaag deel ik namelijk een recept met als hoofdingrediënt: biefstuk. En dat is niet vaak, op deze blog. Maar nu dus wel. Omdat biefstuk een enorme waterverspiller is, eten we het niet vaak. Maar als we het eten, dan eten we het goed, en laten we het absoluut niet mislukken! We halen het dan ook bij de slager. Ik bak de biefstuk in een combinatie van roomboter en olijfolie. Roomboter voor de smaak, en milde olijfolie wordt heter dan boter, dus dan schroeit de biefstuk sneller.

Ik vind het zelf lekker als het vlees medium-rare gebakken is. Maar misschien vind jij well-done wel lekkerder. Daarom zet ik er geen baktijd bij, het is aan jou om te experimenteren met het vlees.

Ik heb het vrij simpel gehouden, de ‘versiering’ om het vlees heen. Wat rucola, parmezaan en pijnboompitten, dat is al meer dan genoeg. Normaal zou ik ook nog wat tomaatjes en pesto toevoegen, maar nu vind ik dat zonde omdat dat de smaak van het vlees afleidt. Ik hoop dat je de uitdaging ‘biefstuk bakken’ aangaat:).

Ingrediënten:

  • 2 biefstukken
  • 4 el geraspte parmezaanse kaas
  • Een hand rucola
  • 2 el pijnboompitten
  • Extra vierge olijfolie

 

Laat de biefstukken ongeveer twee uur op kamertemperatuur komen, buiten de koelkast.

Bak de biefstukken in een koekenpan, in een klontje boter en een scheutje olijfolie. Zorg dat het vlees dichtschroeit. Voor een rare biefstuk moet je ongeveer drie minuten per kant rekenen, voor een medium vier á vijf, en well-done ongeveer zes. Maar dit hangt natuurlijk van de dikte van je biefstuk af.

Als het vlees gebakken is, leg je het in aluminiumfolie en pak je het in. Laat vijf minuten in de folie rusten.

Verdeel wat rucola over de borden, of een plankje waar je het op gaat serveren. Snijd de biefstuk in plakken, en verdeel deze over de rucola. Verdeel er wat parmezaanse kaas en pijnboompitten over. Maak af met een scheutje extra vierge olijfolie.

 

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑